Aktualności

Poliwęglan (PC) jest szeroko stosowany w wysokiej klasy przezroczystych komponentach zmniejszających palność (takich jak okna elektroniczne, sprzęt oświetleniowy i wnętrza kolei dużych prędkości) ze względu na doskonałą przepuszczalność światła, odporność na uderzenia i stabilność wymiarową.

W dziedzinie technologii akumulatorów litowych, która zapewnia wysoką gęstość energii i wysokie bezpieczeństwo, wodorotlenek glinu (Al(OH)₃) jest szeroko stosowany w powłokach materiałów elektrody dodatniej, powłokach ceramicznych separatorów i układach kompozytowych ze stałym elektrolitem ze względu na jego doskonałą stabilność termiczną i właściwości zmniejszające palność.

W dziedzinie nowoczesnych materiałów zmniejszających palność, prekursorów ceramicznych i nośników katalitycznych jednorodność wielkości cząstek i regularność morfologii wodorotlenku glinu w skali nano (Al(OH)₃, zwłaszcza fazy gibbsytu) bezpośrednio określają jego granicę wydajności.

Na początku nowego roku wszystko zostaje odnowione, a Grupa Taixing jest pełna witalności i ducha dążenia. Koncentrując się na bezpieczeństwie, promowaniu produkcji, dążeniu do innowacji i poszerzaniu rynków, wszystkie zadania postępują stabilnie i uporządkowanie. Wszystkie kadry i pracownicy, kierując się duchem „walki”, dążeniem do „posuwania się do przodu” i kierując się pragmatycznym stylem, współpracują jednym sercem i jednym umysłem, dążąc do doskonałości.

Stabilność środowiskowa środków zmniejszających palność bezpośrednio determinuje żywotność i bezpieczeństwo produktów końcowych w obszarach zastosowań wymagających długoterminowej niezawodności, takich jak elektronika i tworzywa sztuczne do elektrotechniki.

Podczas projektowania i rozwoju materiałów polipropylenowych (PP) o zmniejszonej palności, często pomijanym, ale kluczowym pytaniem naukowym jest: W jaki sposób struktura łańcucha molekularnego samego PP wpływa na jego ognioodporność? Z punktu widzenia chemii polimerów i nauki o spalaniu, w tym badaniu systematycznie analizowano podstawowe różnice między homopolimerem polipropylenu (Homo-PP) i kopolimerem polipropylenu (Co-PP) pod względem degradacji termicznej, tworzenia się zwęgleń i interakcji ze środkami zmniejszającymi palność, zapewniając teoretyczne podstawy doboru i projektowania receptury wysokowydajnych uniepalniających materiałów PP.