Aktualności

Wodoodporność polifosforanu amonu (APP) jest kluczowym wąskim gardłem decydującym o jego długoterminowych właściwościach ochronnych w dziedzinie rozszerzalnych powłok ognioodpornych i wysokiej klasy polimerowych środków zmniejszających palność.

W uniepalniającej modyfikacji polipropylenu (PP) problem „wytrącania” jest typowym zjawiskiem uszkodzenia granicy faz, zdominowanym przez termodynamiczne siły napędowe i objawiającym się procesami dynamicznymi. Nie tylko wpływa to na wygląd produktu (szron, wybielenie, nierówny połysk), ale także wskazuje na niepewną degradację właściwości zmniejszających palność i ryzyko długoterminowej obsługi.

Wodorotlenek glinu o niskiej lepkości to specjalistyczny gatunek wodorotlenku glinu (Al(OH)3) opracowany w celu poprawy charakterystyki przepływu i węższego rozkładu wielkości cząstek w porównaniu do zwykłych gatunków. Znajduje krytyczne zastosowanie w systemach zmniejszających palność, szczeliwach, kompozytach i wysokowydajnych preparatach polimerowych ze względu na wyjątkową równowagę właściwości fizycznych i chemicznych.

Temperatura rozkładu termicznego dekabromodifenyloetanu (DBDPE) jest jednym z podstawowych parametrów procesu i wydajności jego skutecznego środka zmniejszającego palność, który bezpośrednio określa jego okno przetwarzania, skuteczność środka zmniejszającego palność i sposób zachowania polimerów podczas pożaru.

Dekabromodifenyloetan (DBDPE), jako główny bromowany środek zmniejszający palność o wysokiej masie cząsteczkowej na całym świecie, nie jest swobodnie dostępny do stosowania na całym świecie, ale jest ograniczony przez złożone i dynamicznie rozwijające się regionalne ramy regulacyjne dotyczące substancji chemicznych.

Zjawisko „kwitnięcia”, które występuje po długotrwałym stosowaniu w polimerach bromowanych środków zmniejszających palność, zwłaszcza aromatycznych odmian o wysokiej masie cząsteczkowej, takich jak dekabromodifenyloetan, jest typowym procesem przenoszenia masy napędzanym przez międzyfazową nierównowagę termodynamiczną.