Wiadomości branżowe

Sztuczny kamień (w tym kamień kwarcowy i materiały o stałej powierzchni) stał się głównym wyborem na rynku wysokiej klasy materiałów dekoracyjnych ze względu na jego doskonałe właściwości fizyczne, bogate właściwości dekoracyjne i środowiskowe. Wodorotlenek glinu (ATH) jest kluczowym wypełniaczem funkcjonalnym i środkiem zmniejszającym palność w recepturach sztucznych kamieni, a jego właściwości fizykochemiczne bezpośrednio decydują o jakości i konkurencyjności rynkowej produktu końcowego.

Wodorotlenek glinu (ATH), jako najczęściej stosowany bezhalogenowy wypełniacz zmniejszający palność w żywicy epoksydowej, gumie, materiałach kompozytowych i elektronicznych materiałach uszczelniających, ma wiele zalet, takich jak ognioodporność, tłumienie dymu, wypełnianie, izolacja i kontrolowane koszty.

Na globalnym głównym nurcie technologii bezhalogenowych środków zmniejszających palność, o niskiej zawartości dymu i nietoksycznych oraz wypełnień izolacyjnych z żywicy epoksydowej, wodorotlenek glinu (ATH) stał się preferowanym nieorganicznym wypełniaczem zmniejszającym palność w uszczelnieniach elektronicznych, odlewach, laminatach pokrytych miedzią, materiałach kompozytowych, elementach izolacyjnych i innych dziedzinach ze względu na wszechstronne zalety kontrolowanych kosztów, zmniejszania palności i tłumienia dymu, izolacji elektrycznej i łatwości przetwarzania.

Wodorotlenek glinu (ATH，Al(OH)₃), jako najczęściej stosowany i przyjazny dla środowiska, bezhalogenowy, nieorganiczny środek zmniejszający palność na świecie, ma pięć podstawowych zalet: zmniejszanie palności, tłumienie dymu, wypełnianie, nietoksyczność i niski koszt.

Wysoko wypełniający system żywicy epoksydowej, charakteryzujący się doskonałą wytrzymałością mechaniczną, izolacją termiczną, ognioodpornością i stabilnością wymiarową, stał się materiałem podstawowym w światowych zaawansowanych dziedzinach produkcyjnych, takich jak hermetyzacja elektroniki, pakowanie urządzeń zasilających, formowanie materiałów kompozytowych, wysokiej klasy kleje i odlewy elektryczne.

Przy projektowaniu receptur powłok równowaga pomiędzy tiksotropią a poziomowaniem bezpośrednio określa wrażenie konstrukcyjne, zdolność zapobiegania ugięcia, wygląd powłoki i końcowy efekt powłoki. Tradycyjne dodatki, takie jak krzemionka koloidalna, organiczne środki reologiczne i bentonit mogą zapewniać tiksotropię, ale często powodują problemy, takie jak zwiększony koszt, ograniczona kompatybilność, niewystarczająca stabilność w wysokiej temperaturze i zmniejszony połysk.